ورزش برای سنین میانسالی و پیری چگونه است؟

شروع ورزش در میانسالی و پیری! شاید بسیاری از مردم، تصور کنند: ورزش برای جوانان است و بس...! سن که بالا میره، دیگه رمقی برای ورزش کردن نمی‌مونه...! مگه ورزش در سن ۴۰، ۵۰ یا ۶۰ و یا حتی ۷۰ یا ۸۰ سالگی... تاثیر دارد؟ ورزش آسیب می‌زنه و آدم را ناقص می‌کنه... خودم دوستم تو ۵۰ سالگی رفت باشگاه با یک تمرین شکم، کمرش آسیب دید! هنوز که هنوز است داره می‌ره فیزیوتراپی و درد می‌کشه...!
 

تفاوت Exercise با Sport چیست؟

برای روشن شدن موضوع توضیحات زیر لازم است:
در ابتدا باید بین مفهوم دو واژه ورزش یعنی Exercise و ورزش یعنی Sport تمیز قائل شویم.
ورزش Sport، تکیه بر مهارت جسمی و ذهنی دارد و هدف آن، حرکت دادن اندام‌ها و به کارگیری ذهن با میل برنده شدن است. مثل ورزش فوتبال، ورزش شطرنج! اما مفهوم واژه ورزش Exercise، تکیه بر مهارت ندارد. به زبان ساده یعنی، حرکت دادن اندام‌های بدن با یک روش معین، که با هدف افزایش سوخت و ساز، افزایش ضربان قلب، ساختن عضله و بهبود الگوی حرکتی و افزایش سطح تندرستی انجام می‌شود (مثل ۳۰ دقیقه پیاده روی، مثل ۵ نوبت اجرای بارفیکس، هر نوبت ۳ تکرار).
امروزه، در سنین مختلف از کودکی تا پیری، برای افزایش سطح سلامت افراد، انجام ورزش Exercise توصیه می‌شود. در ورزش Exercise به دلیل اینکه طراحی از پیش تعیین شده صورت گرفته است؛ احتمال آسیب دیدگی ناشی از ورزش می‌تواند به صفر برسد. این طراحی شامل موارد زیر می‌باشد:

الف) نوع ورزش

بدویم؟ رکاب بزنیم؟ شنا کنیم؟ وزنه بزنیم؟

ب) مدت ورزش

چند دقیقه ورزش کنیم؟ چند دقیقه استراحت کنیم؟

ج) شدت ورزش

(مثل چند کیلوگرم وزنه بزنیم؟ با چه سرعتی بدویم؟

د) تعداد جلسات ورزش

چند جلسه در هفته ورزش کنیم؟ چند جلسه با این برنامه کار کنیم؟
با تنظیم دقیق این متغیرها انجام ورزش Exercise در هر سنی و هر میزانی از آمادگی جسمانی، منجر به افزایش سطح تندرستی فرد می گردد.
پس به دلیل شرایط کنترل شده و کاهش احتمال آسیب جسمانی، ورزش Exercise در مقایسه با ورزش Sport ارجحیت دارد. یعنی برای بهبود تندرستی الویت با اجرای ورزش Exercise است؛ نه اینکه فرد برود ورزش فوتبال یا بسکتبال بازی کند!
 

چرا باید ورزش کنیم؟

با انجام ورزش Exercise، ترکیب بدن (نسبت توده چربی، توده عضلانی، توده استخوانی و مایعات بدن)، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، استقامت قلبی و عروقی و انعطاف پذیری بهبود می‌یابد و باعث افزایش کیفیت زندگی، کاهش ابتلا به بیماری‌ها و افزایش طول عمر می‌شود.

کم ماهیچگی (سارکوپنیا) چیست؟

با افزایش سن و کاهش تحرک جسمانی میزان توده عضلانی در گذر زمان کم شده و در نهایت سبب تغییرات هورمونی و ساز و کار بدن می‌شود. این فرآیند به عنوان سارکوپنیا و یا کم ماهیچگی شناخته می‌شود. بطور مثال: گزارش شده است با کاهش قدرت عضله نعلی واقع در ناحیه ساق پا (سولئوس)، احتمال زمین خوردن در بانوان میانسال افزایش می‌یابد و پیشنهاد شده است که بانوان میانسال با انجام ورزش‌های مقاومتی (Resistance Exercises)، قدرت عضلات نعلی ساق پا را افزایش دهند. زمین خوردن افراد در میانسالی و پیری یکی از عوامل اثرگذار بر کاهش طول عمر است!

بی تحرکی باعث پیری می شود؟ یا پیری باعث بی تحرکی..!؟


در مقایسه با افراد سالم، امید به زندگی در افرادی که دچار سارکوپنیا یا کم ماهیچگی هستند؛ بسیار کمتر است. از سوی دیگر، ما یک سن تقویمی و یک سن تندرستی یا سن زیستی داریم.
سن تقویمی یعنی اینکه فرد متولد چه سالی است؟ و یا چند سال از عمر او می‌گذرد؟ سن تندرستی به شاخص های آمادگی جسمانی اشاره دارد. یعنی اینکه فرد چقدر می‌تواند خم شود؟ چقدر می‌تواند پیاده روی کند؟ چقدر قدرت و یا استقامت عضلانی دارد؟ چقدر طول می‌کشد تا در اثر فعالیت جسمانی خسته شود؟
نکته قابل توجه این است؛ افرادی که بطور منظم تمرین جسمانی دارند سن تندرستی یا سن زیستی آنها از سن تقویمیشان جوان‌تر است. در اثر انجام ورزش پیوسته و مداوم سطح آمادگی جسمانی، افزایش یافته در نتیجه، یک فرد ۶۰ ساله می‌تواند سطح آمادگی جسمانی در حد یک فرد ۲۵ ساله غیر ورزشکار داشته باشد. با توجه به یافته‌های حاضر حتی شروع ورزش (Exercise) مناسب و علمی در میانسالی و حتی، پیری به افزایش سطح سلامت و طول عمر فرد کمک شایانی می‌نماید.
مطالعه ای که بر روی ۴۳۰ خانم، ۴۵ تا ۷۵ ساله انجام شده است، یافته ها نشان داده است که انجام ورزش (Exercise) مناسب، به مدت ۶ ماه، در مقایسه با افرادی که ورزش (Exercise) نمی‌کردند سبب افزایش ۳۶ شاخص سلامت جسمی و سلامت روان و در نهایت بهبود کیفیت زندگی شده است.
بنابراین، عدم تحرک است که سبب پیری زودرس می شود؛ نه خود فرایند پیری...!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنل کاربری